Op de renbaan van haar lichaam
In de sporen van haar
Duizend soldaten met een stijve
Warme, hete lijven
Mieke Maai me maakt me
Mieke Maai me maakt maakt maakt, ze maakt me

Met haar mondje, met haar kontje
Met de sappen van haar
Wordt ze herboren, van achteren en voren
Vurig speelt ze met hun lintje lontje
Mieke Maai me maakt me
Mieke Maai me maakt maakt maakt, ze maakt me

Voor haar is hij een Steivekleut
Mocht zij in hem meer zien dan een zoveelste teut

Op een plek waar iedereen komt
In de biechtstoel
Publiek domein, ’t is geen geheim
Ze likt tot hij kromt
Mieke Maai maakt me
Mieke Maai maakt maakt maakt, ze maakt me

Ze speelt hem af met bedreven vingers
O, wat een zondaar
Als hij finaal spuit in haar palm of muit
Barst hij uit in snikken
Mieke Maai maakt me
Mieke Maai maakt maakt maakt, ze maakt me

Voor haar is hij een Steivekleut
Kon hij in haar meer zien dan een zoveelste preut

Mieke Maai
Maak me
O ma ma ma ma ma ma ma maakt me
O my my maai, je maakt me…

 

Hij:
In mijn kamer, in de kou
scheur ik knipsels, denk aan jou
een buitenstaander, wie ben je nou
niemand ziet de binnenbouw

Zij:
Onze lijven, wat is dat nou
je bent een ouwe, je hebt een vrouw
toch wil ik dronken zijn met jou
van je boven tot mijn onderbouw

Samen:
Zoals planeten die draaien, zo leer je op school
drijft ieder eiland eeuwig op de dool

Hij:
Mijn vrouw is zwanger, hoe kan dat nou
Zij:
Het is jouw zwager, die zoetekauw
Hij:
Ze stoort zich aan mij en het hele gebouw
Zij:
Maar houdt je aan de huwelijkstrouw